| Is iad éadóchas, tost, agus caillteanas na príomhthéamaí sa dán Deireadh na Feide. | The main themes in Deireadh na Feide are despair, silence, and loss. |
| Ciallaíonn an teideal gur tháinig deireadh le gach dóchas – níl aon rud eile le rá, le déanamh, nó le súil leis. | The title suggests all hope is gone – there is nothing left to say, do, or expect. |
| Tá briseadh caidrimh nó caillteanas pearsanta le tuiscint sa dán, cé nach luaitear aon duine ná scéal go díreach. | A broken relationship or personal loss is implied, even though no specific person or story is mentioned. |
| Úsáideann an file íomhánna neamhbriathartha (cosúil le fón á chur síos, an cnag ag lagú) chun staid mhothúchánach a chur in iúl. | The poet uses non-verbal images (like the phone being put down, or the knock fading) to express emotional states. |
| Taispeántar an tost mar rud láidir, lán brí – ní tost suaimhneach é, ach tost ina bhfuil teannas agus frustrachas. | Silence is shown as something powerful and meaningful – not a peaceful silence, but one filled with tension and frustration. |
| Ní dhéantar trácht díreach ar mhothúcháin an fhile – insítear an scéal trí rudaí seachtracha agus gníomhartha beaga. | The poet's emotions are never described directly – they are shown through external things and small actions. |
| Is dán é seo faoi laghdú – laghdú ar an bhfuaim, ar an dóchas, ar an gceangal idir daoine. | This is a poem about diminishing – diminishing sound, diminishing hope, and diminishing connection between people. |
| Léiríonn an dán conas a thagann deireadh le rudaí ar bhealach ciúin, neamhthráthúil, ach fós pianmhar. | The poem shows how things end quietly, without ceremony, yet still painfully. |
| Tá mothúcháin mar leadrán mothúchánach, neamhshuim, agus ceangal briste le brath go láidir sa dán. | Feelings such as emotional numbness, detachment, and broken connection are strongly felt in the poem. |
| Is dán é a labhraíonn le taithí uilíoch – tá gach duine tar éis deireadh a chur le rud éigin riamh, is féidir le gach duine baint a bheith aige leis. | It is a poem that speaks to a universal experience – everyone has ended something at some point, so everyone can relate to it. |